อยากบอกกับเธอว่า อย่าดีกับฉันจนเกินไปเพราะจะทำให้ฉันคิดถึงเธอ
อยากบอกกับเธออีกว่า อย่าเอาใจใส่ฉันจนเกินไปเพราะจะทำให้ฉันชอบเธอ
อยากวอนเธออีกเหมือนกันว่า อย่าหวานกับฉันมากเกินไปเพราะฉันอาจจะเผลอใจรักเธอ ..
เพราะมันจะสร้างความทุกข์แก่ฉันมากมาย ถ้าฉันเกิดรักเธอโดยที่ฉันรู้แก่ใจว่า ..
เธอไม่ได้รักฉันเลยแม้แต่นิดเดียว...

ถ้าใครคนหนึ่งผ่านเข้ามาในชีวิตและได้กลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต
แต่ด้วยเหตุผลใดก็ตามที่ทำให้เขาไม่สามารถอยู่กับคุณได้.. อย่าได้เสียน้ำตา
แต่จงดีใจที่เราได้พบกันและเขาทำให้เรามีความสุขแม้ว่ามันจะเป็นช่วงเวลาอันสั้นมาก็ตามเพราะ
เวลาจะเป็นเครื่องชี้บ่ง ถ้าเขาเป็นของคุณจริงๆ เขาจะต้องกลับมา...

คุณจะรู้ตัวว่าคิดถึงใครคนหนึ่งมากๆ ก็ตอนที่คุณคิดถึงเขาแล้วหัวใจเต้นรัวถี่ขึ้น
เพียงแค่เขา..เอ่ยวจีทักทายคุณด้วยความอบอุ่นในน้ำเสียง ก็จะทำให้ประสาทของคุณซาบซ่าน
ผ่อนคลายลงอย่างมีความสุขถึง กระนั้นก็ตาม บางทีคุณก็ยังไม่รู้สึกตัว
และยังชอบปฎิเสธว่า คุณไม่ได้ชอบเขา และคุณไม่ได้รักเขา...

ปรอทที่จะวัดความรักในหัวใจของคุณได้เมื่อคุณคิดถึงใครคนหนึ่งแทบทุกขณะจิต
และเมื่อคิดถึงแล้วทำให้คุณมีความสุขอย่างประหลาด อยากสละความสุขส่วนตัวให้แก่คนๆ นั้น
แม้ว่าคุณจะเจ็บปวดก็จะทนขอเพียงแต่ว่าอยากให้เขาคนนั้นมีใจรักคุณสักนิด..

อย่าหันหลังให้กับความรักในขณะที่ความรักยืนจังก้าอยู่ต่อหน้าคุณ
อย่าได้ไล่มันออกไปจากคุณ เพราะถ้าคุณทำอย่างนั้น...
สักวันหนึ่งคุณจะหวนคิดขึ้นมาได้ว่า...
สิ่งที่คุณไล่เปิดไปนั้น .. แท้จริงแล้วครึ้งหนึ่งเคยอยู่ใกล้ชิดตัวคุณนี้เอง
จงทำให้คุณค่าแก่คนที่รักคุณ... มันไม่ใช่เป็นสิ่งที่ง่ายเลยในการที่จะได้พบคนที่รักคุณจริงๆ
เพราะหัวใจที่จริงจังซื่อตรงหาไม่ได้ง่ายนัก และมีคุณค่าสูงเหลือเกิน

บางครั้งสิ่งที่ทำให้เราเสียใจมากที่สุดในชีวิต ไม่ใช่สิ่งที่เราสูญเสียหรือผิดหวัง ...
แต่กลายเป็นความเสี่ยงที่เราไม่กล้าเสี่ยง ถ้าคุณคิดว่ามีบางสิ่งบางอย่างที่จะทำให้คุณมีความสุขมาก
จงมุ่งมั่นไปหามันเพราะในจังหวะของชีวิตคนเรา เรามักจะไม่ผ่านมาบนถนนสายเดิมนี้ซ้ำอีก
เวลาไม่เฝ้าคอยใคร ถ้าคุณคิดว่าคุณได้พบกับสิ่งที่ถูกต้องแและถูกใจ... จงถนอมมันไว้อย่างมีคุณค่า
อย่าปล่อยมให้เขาหลุดลอยไป อย่าปลอยให้ความกลัวเข้าครอบงำและดังเหนี่ยวคุณไว้
ไม่มีใครนอกจากคุณเท่านั้นที่จะรู้ว่าอะไรจะทำให้คุณมีความสุขอย่างแท้จริง...

คนเรามักจะไม่เห็นคุณค่าความสำคัญของคนที่เรารักและใกล้ชิดกับเรา จนกระทั่งพวกเขาได้จากเราไป
จงมีความกล้าหาญที่จะรัก แม้ว่าคุณรู้อยู่เต็มอกว่าจะต้องสูญเสียมันไปในที่สุดก็ตาม...
ดีกว่าที่คุณจะไม่พบความรัก เพราะคุณขี้ขลาดเกินกว่าที่จะกล้าเผชิญกับมัน

สิ่งที่ท้าทายมากที่สุดในชีวิตคนเราก็คือการเสาะหาใคร สักคนหนึ่งที่รู้จักกับความบกพร่องด่างพร้อยของเรา
ความไม่ดีของเรา ความแตกต่างของเรา แต่เขาก็ยังรักเราอยู่อย่างสุดจิต สุดใจ...
ถ้าคุณพบคนอย่างนี้ จงรักเขาให้หมดหัวใจคุณ...
เพราะคุณจะหาคนอย่างนี้ได้ไม่ง่ายนัก หรืออาจจะไม่พบอีกเลยในชีวิตของคุณ....