วันนี้. . .เราอาจรู้สึกผูกพันต่อสิ่งหนึ่ง
จนคิดว่าเราขาดไม่ได้
แต่เวลาจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป

สักวันเราจะรู้ว่า. . .สิ่งที่เราผูกพันในวันนี้
เป็นแค่ส่วนหนึ่งที่เติมชีวิตเรา
ไม่ใช่. . .ทั้งหมดของชีวิตเรา

วันหนึ่ง. . .หากเรามีโอกาสได้เจอสิ่งที่ถูกใจสิ่งใหม่
ที่เราคิดว่าเราพึงใจ ปรารถนา. . .ต้องการ. . .ขาดไม่ได้
เราก็จะเริ่มผูกพันกับสิ่งใหม่ได้ในเวลาไม่นานนัก

เมื่อเวลาหนึ่งผ่านไป จะสอนเราได้เองว่า. . .
ความผูกพันกับสิ่งใดๆ ในช่วงเวลาหนึ่ง
จะเป็นความสุขในช่วงเวลานั้นๆ

อย่าได้ไปยึดติด อย่าได้ไปใช้ชีวิตทั้งชีวิตหลุ่มหลง
คิดเสียว่า. . .เราโชคดีที่มีโอกาสได้ผูกพันกับสิ่งที่เรารัก
ความผูกพัน. . .ก็เหมือนกับความรัก
หรืออาจจะเป็นผลพวงที่มาจากความรัก
หากเรารักใครคนใดคนหนึ่งมาก
เราก็จะรู้สึกว่าผูกพันมาก

แต่ความผูกพันที่ว่า ไม่ได้หมายถึงการหยุดตัวเอง. . .
ไว้กับสิ่งนั้น เพราะคนทุกคน ย่อมผูกพันกับหลายๆ สิ่ง

เปรียบเสมือนเรามีแก้วน้ำอยู่หนึ่งใบ
ในยามเช้าเราอาจต้องใช้แก้วใบนี้ดื่มนม
พออากาศร้อนหน่อย เราอาจต้องการน้ำเย็น ๆ
บางครั้งที่เราไม่สบาย เราอาจต้องการน้ำอุ่น

ใจเราก็เหมือนกับแก้วน้ำ ต้องเติมสิ่งต่าง ๆ
ในเวลาที่แตกต่างกัน ตามความเหมาะสม

หากเราเติมน้ำเย็นลงไปในแก้วน้ำ
แล้วเติมน้ำร้อนลงไปในทันทีในแก้วใบเดียวกัน
เราก็จะพบว่าแก้วใบนั้น ก็จะร้าวแล้วเริ่มแตก
ซึ่งก็เหมือนกับใจเรา. . .

...............................................
ความผูกพันต่อสิ่งหนึ่งสิ่งใดในช่วงเวลาหนึ่งไม่ผิด
ถ้าเราค่อยๆ ปรับใจ ปรับตัวของเราเอง
ให้กลับคืนในเวลาที่ควร

เพราะอย่างน้อยที่สุดเราก็มีโอกาสได้ผูกพัน
ซึ่งก็เหมือนเราได้มีโอกาส “ได้รัก” นั่นเอง!!

ถ้าใครคนหนึ่งผ่านเข้ามาในชีวิต
และได้กลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต
แต่ด้วยเหตุผลใดก็ตาม
ที่ทำให้เขาไม่สามารถอยู่กับคุณได้
อย่าได้เสียน้ำตา
แต่จงดีใจที่เราได้พบกัน และเขาทำให้เรามีความสุข
แม้ว่ามันจะเป็นช่วงเวลาอันสั้นมากก็ตาม



เพราะเวลาจะเป็นเครื่องชี้บ่ง
ถ้าเขาเป็นของคุณจริงๆ เขาจะต้องกลับมา
คุณจะรู้ตัวว่าคิดถึงใครคนหนึ่งมากๆ
ก็ตอนที่คุณคิดถึงเขาแล้วหัวใจคุณเต้นรัวถี่ขึ้น



เพียงแค่เขาทักทายคุณ ด้วยความอบอุ่นในน้ำเสียง
ก็จะทำให้ประสาทของคุณซาบซ่า ผ่อนคลายลงอย่างมีความสุข
ถึงกระนั้นก็ตาม บางทีคุณก็ยังไม่รู้สึกตัว
และยังชอบปฏิเสธว่าคุณไม่ได้ชอบเขา และคุณไม่ได้รักเขา


ปรอทที่จะวัดความรักในหัวใจของคุณได้
เมื่อคุณคิดถึงใครคนหนึ่ง แทบทุกขณะจิต
และเมื่อคิดถึงแล้ว ทำให้คุณมีความสุขอย่างประหลาด
อยากสละความสุขส่วนตัวให้แก่คนๆ นั้น
แม้ว่าคุณจะเจ็บปวด ก็จะทนขอเพียง
แต่ว่าอยากให้เขาคนนั้นมีใจรักคุณสักนิด


อย่าหันหลังให้กับความรัก
ในขณะที่ความรักยืนจังก้าอยู่ต่อหน้า
คุณอย่าได้ไล่มันออกไปจากคุณ
เพราะถ้าคุณทำอย่างนั้น
สักวันหนึ่งคุณจะหวนคิดขึ้นมาได้ว่า...
สิ่งที่คุณไล่เปิดไปนั้นแท้จริงแล้ว ครั้งหนึ่งเคยอยู่ใกล้ชิดตัวคุณนี้เอง



จงให้คุณค่าแก่คนที่รักคุณ
มันไม่ใช่เป็นสิ่งที่ง่ายเลยในการที่จะได้พบคนที่รักคุณจริงๆ
เพราะหัวใจที่จริงจังซื่อตรงหาไม่ได้ง่ายนัก และมีคุณค่าสูงเหลือเกิน
บางครั้งสิ่งที่ทำให้เราเสียใจมากที่สุดในชีวิต
ไม่ใช่สิ่งที่เราสูญเสียหรือผิดหวัง
แต่กลายเป็นความเสี่ยงที่เราไม่กล้าเสี่ยง



ถ้าคุณคิดว่ามีบางสิ่งบางอย่างที่จะทำให้คุณมีความสุขมาก
จงมุ่งไปหามันเพราะในจังหวะของชีวิตคนเรา
เรามักจะไม่ผ่านมาบนถนนสายเดิมนี้ ซ้ำอีก
เวลาไม่เฝ้าคอยใคร



ถ้าคุณคิดว่าคุณได้พบกับสิ่งที่ถูกต้องและถูกใจ
จงถนอมมันไว้อย่างมีคุณค่า
อย่าปล่อยให้เขาหลุดลอยไป
อย่าปล่อยให้ความกลัวเข้าครอบงำ และดึงเหนี่ยวคุณไว้
ไม่มีใคร นอกจากคุณเท่านั้นที่จะรู้ว่า
อะไรจะทำให้คุณมีความสุขอย่างแท้จริง



ความรัก...ที่ประทับใจขอเก็บไว้ในใจ (แล้วอมยิ้มนะ)
ความรัก...ที่ไม่ประทับใจขอเก็บไว้เป็นประสบการณ์ (บทเรียน)
ความรัก...ที่ทำเพื่อผู้อื่นเป็นความภูมิใจ (แบบเก็บไว้เอง)
ความรัก...ที่ทำเพื่อตัวเองนั่นไม่เรียกว่ารัก
ความรัก...ที่คุณเจอในอดีต ขอให้เป็นความทรงจำที่แสนดี
ความรัก...ที่คุณเจอในปัจจุบัน ขอให้สมหวัง (กันทุกคน)
ความรัก...ที่คุณจะเจอในอนาคตขอให้ (อธิษฐานกันเอาเองนะ)



"ถ้าลมหายใจทำชีวิตนี้ดำรงอยู่ได้ ความรัก ก็ทำให้การมีชีวิตนั้นมีความหมายมากยิ่งขึ้น"